Lubartów – cmentarz żydowski

Lubartów gościł Żydów od początku swojego istnienia. Zajmowali się oni na początku głównie handlem zbożem spławianym Wieprzem. W XIX wieku i na początku wieku XX stanowili większość mieszkańców miasta. Posiadali nieistniejącą już synagogę oraz dwa cmentarze. Starszy przy ulicy Żabiej został całkowicie zniszczony podczas okupacji. Nowy – przy ulicy Cichej długo pozostawał zapomnianym, jednak niewyjaśnione do końca sprawy własnościowe i fakt, że jednak zachowało się tam kilka macew powstrzymał urzędników przed zmianą przeznaczenia tego terenu. Ostatecznie teren przekazano gminie wyznaniowej w Warszawie. Z zachowanych macew stworzono lapidarium (jeszcze w 1988 roku). Teren cmentarza zaś obsadzono drzewami (w latach 60-tych). Z informacji ze strony kirkuty.xip.pl wynika, że liczba macew powinna się zwiększyć. Ktoś kilka lubartowskich stel wystawił na aukcję w allegro.pl i mają one trafić (po nieodpłatnym odzyskaniu od „sprzedawcy”) na teren cmentarza.

Cmentarz przy Cichej powstał w 1819 roku. Najstarsza z zachowanych macew pochodzi z 1848 roku. Ostatni pochówek na cmentarzu datuje się na rok 1943. Był więc cmentarz używany w okresie działania lubartowskiego getta, w którym obok Żydów lubartowskich najliczniejszą grupą byli Żydzi wysiedleni z Czechosłowacji.

Obrazek

Obrazek

Obrazek

Zdjęcia z dnia 17.04.2009 r.

Lokalizacja

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *